Φράουλες και σοκολάτα(τύπου)

02patagonia-heronia-travel-2015.jpg
Τοπίο παγωμένο στη Γη του Πυρρός

Από τη σπεσιαλιτέ του καταστήματος-συστήματος, «Σκατά με φράουλες» πάλι σκατά θα φας, χωρίς τις φράουλες με μπόλικα σκατά.

Η γλαφυρότητα σε μάρανε βέβαια…Θα μου πείς γκοφρέτα να ‘ναι κι ότι να ‘ναι τι μου τσαμπουνάς τώρα! «Βρε»,θα σας απαντήσω εγώ, «στο τέλος οι τσαμπούνες και τα νταούλια, στον πανηγυρικό όλεθρο, όπου θα τρέχετε ξεβράκωτοι να σωθείτε και θα πέφτετε με τα μούτρα στους φράκτες της Ευρώπης φρούριο και στα συρματοπλέγματα των ΜΚΟ».
Και ο κωμικός του μέλλοντος θα λέει αγγλιστί στο χαζοκούτι: «Ρε σεις στην Ελλάδα πεινάνε, με μια σοκοφρέτα βγάζεις γκόμενα!»
Είναι τόση η σαπίλα που ο χειρουργός θα κόβει και θα αφαιρεί και θα γεμίζει τόσο ίδρω το μέτωπο του που θα τον σκουπίζει η εργαλειοδότρια με πετσέτες του μπάνιου και δεν θα τον προλαβαίνει, ώσπου τελικά από το χειρουργείο θα απομείνει μονάχα ένα πόδι καθαρό, για να έχει κι ο παπάς κάτι να θάψει, από τη ζημία κέρδος δηλαδή.
«Αλλά τι τα θες», όπως λέει κι ενας φίλος, «πρέπει να βουτηχτεί στο αίμα ως τον αστράγαλο ο σαχλαμάρας για να μπεί στον αντικρυστό της Ιστορίας», αλλιώς αιώνια στην απέξω και αιώνιος κριτής ανίκανος της απραξίας του,  «μέχρι να κατακάτσει κάπως ο κουρνιαχτός για να διαλέξει το νικητή» λέω εγώ του φίλου μου. Μα δεν απελπιζόμαστε, πάλι εκεί που πρέπει να πάμε θα πάμε, να αντιμετωπίσουμε την αδιαφορία σου και την ψευτομαγκιά σου που μόνο να σηκώνει γαλανόλευκες στο μπαλκονι του μπορεί.Πάλι με χαμόγελο θα σε ρωτήσουμε πως πάει η δουλειά, η ζωή «που περνάει και χάνεται/χάνεται»-όχι τραγουδιστά γιατί στο απαίδευτο αυτί σου θα ακούγεται φάλτσο το τραγούδι μας. Πάλι θα σε ενημερώσουμε-τρομάρα σου-800 κανάλια και δεν γνωρίζεις τίποτα, πάλι θα προσπαθήσουμε να σου δώσουμε να πιεις από το κουράγιο μας που δεν στερεύει,αν και καμιά φορά κυλάει σε σταγόνες όταν ο καιρός είναι ξερός σαν την καρκάλα σου και πρέπει με φειδώ να γεμίσουν οι στάμνες. Πόσες φορές την έσπασες αυτή τη ρημάδα τη στάμνα; πόσες φορές γυρνάς στα διψασμένα παιδιά σου με παραμύθια για οάσεις και υποσχέσεις για νερό και αυτά σε κοιτάνε με σκασμένα χείλη;
Ακόμα κι η οργή σου στεγνή είναι, μια πορδίτσα μες το βόθρο του αφέντη σου που κολυμπάς για να τον ξεβουλώσεις. Μυρουδιά δεν θα την πάρουνε.
Στα είπα, και θα στα ξαναπώ αν χρειαστεί.Αν δεν στα πω εγώ ποιος θα στα πει; Ο γλίτσας ο χλιμίτζουρας, ο σκύλος, ο προαγωγός που κολακεύει τον πιο άσχημο εαυτό σου για να σε ρίξει στο κρεββάτι του αφεντικού;
Εγώ ξεκάθαρα στα λέω, μπροστά σου, όχι σαν αυτούς που σου πετάνε πέτρες προστατευμένοι πίσω από στρατιές μπάτσων. Εσύ όπως και να ‘χει μην ακούς κανέναν: κοίτα τα χάλια σου!
Άντε ματάκια μου να ρίξεις κρύο νερό στα μούτρα σου να φύγουνε οι τσίμπλες.Ξημέρωσε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s