Γαλαζοαίματοι

συνθεση82.jpg
Η μπατσο-οικογένεια

Λίγο η ζέστη, λίγο η αυπνία-πως να κοιμηθείς με όλα αυτά που συμβαίνουν στον όμορφο κόσμο τον καπιταλιστικό-τα έφερε έτσι ο γερο-θεός, η άλλη όψη του διαόλου στη διαλεχτική των απλοϊκών μυαλών, που περάσαμε κάποια βράδια μπροστά στο χαζοκούτι. Έτσι πέσαμε πάνω στο Bluebloods, φυσικά στο Σκάϊ , μια αμερικανιά που αφηγείται την «καθημερινότητα» μιας οικογένειας μπάτσων που έχει το μπατσιλίκι στο αίμα της εξ ου και ο τίτλος.

Από το μπατσοπαππού ως τα μπατσοεγγόνια όλοι φορέσανε, φοράνε και θα τη φορέσουν από ότι φαίνεται και τα μούλικα τους τη μπλε στολή της μητροπολιτικής αστυνομίας.

Τα προσώπατα:

Ο παππούς συνήθως μπεκροπίνει στην μία άκρη του τραπεζιού ,την θέση του τέως μπάτσου και του εν αποστρατεία πατριάρχη το σύμβολο του παρελθόντος τότε που τα πράγματα «ήταν αλλιώς» ίδια.Υπάρχει μόνο και μόνο για να επιβεβαιώνει κουνώντας το κεφάλι τις αμπελοφιλοσοφίες περί νόμου και τάξης που εκτοξεύονται από τους υπόλοιπους στο Κυριακάτικο γεύμα.

Ο Τομ Σέλεκ παριστάνει τον αρχηγό της αστυνομίας παίζοντας τις περισσότερες σκηνές καθιστός με σκυμμένο το κεφάλι και συνοφρυωμένος σαν να πρέπει να πάει στην τουαλέτα αλλά οι επείγουσες υποθέσεις της αστυνομινίας το απαγορεύουν. Η θέση του είναι στην κεφαλή του τραπεζιού.

Η μεγάλη κόρη είναι εισαγγελέας. Θα μπορούσε κανείς, αν είχε αρκετό χιούμορ,αυτό το μόνιμα θλιμμένο υφάκι της να το εκλάβει ως σιωπηλό σχόλιο σε αυτά που αντιμετωπίζει κάθε μέρα στην εργασία της μα στην πραγματικότητα θλίβεται γιατί δεν μπορεί να κλείσει όλο τον κόσμο στη φυλακή για να μείνει μόνη με τον πατέρα της.(γκουχ!)

Ο καλυτερότερος όλων είναι αυτή η σκατόφατσα-ένας υπερτασικός ασφαλίτης με μια μόνιμη γκριμάτσα απογοήτευσης για τις διαδικασίες που τον εμποδίζουν να τραβήξει το κουμπούρι και να αρχίσει να μπουμπουνάει σε ότι αναπνέει και δεν έχει σηματάκι της αστυνομίας.Η σύζυγος του μια ρεπουμπλικάνα νοσηλεύτρια κακογαμημένη, είναι πάντα εκεί για να του σταθεί ή να του δώσει τα χάπια του υποθέτουμε.

Υπάρχει και ο μικρότερος αδελφός, ένας «αστυνομικός της γειτονιάς», πάντα κοντά στον πολίτη, πάντα πρόθυμος να βοηθήσει με ευγένεια,χάρη και χαμόγελο.Μοιράζει και επισκεπτήρια στους καταστηματάρχες.Το πιάσατε το υπονούμενο ε; Εμείς παλι, όχι.

Ένας τρίτος αδερφός σκοτώθηκε-το καταλάβαμε από τα συμφραζόμενα-φυσικά εν ώρα καθήκοντος αλλά μια που είδαμε μόνο δυο-τρία επεισόδια αδυνατούμε να σας δώσουμε περισσότερες πληροφορίες για το ποιόν του.

Για να τηρούνται τα ρεπουμπλικανικά προσχήματα, ο δήμαρχος της πόλης είναι αφροαμερικάνος.

Η υπόθεση είναι πάντα ίδια, μόνο τα ονόματα αλλάζουν. Αντιμετωπίζοντας ανυπέρβλητες δυσκολίες από τη δικαιοσύνη, το καλό της αστυνομίας στο τέλος θριαμβεύει.Τι άλλο περιμένατε δηλαδή; η γιαγιά μας έλεγε «παιδάκια μου σ αυτό τον κόσμο ο καλός καλό δεν βρίσκει.» αλλά δεν είχαν Σκάϊ τότε και εν μέρει δικαιολογείται.

Advertisements

2 thoughts on “Γαλαζοαίματοι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s