Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή

Παλιά ψυχαγωγούνταν με τα κατορθώματα του «ακάλυπτου» σε εκείνη την χαμηλών προσδοκιών και γλοιώδους μικροαστικής ανεμελιάς τηλεοπτική σειρά. Το λαμόγιο ήταν απλά ένας συμπαθής κατεργαράκος-κρυφό ίνδαλμα πολλών καταπιεσμένων που χρωστούσαν το στεγαστικό, εραστών μετρίων ικανοτήτων και φυσικά παντρεμένων.Το ζήτημα του φαγητού είχε μετατραπεί από το «πως θα φάμε» στο «που θα φάμε».

5.jpg
Λαμόγιο τρέχει σε πονηρό ραντεβουδάκι με υπουργό

Ο Καφετζόπουλος  του «Νοκ-άουτ» έμοιαζε να είναι η συνεπής συνέχεια εκείνης της ταινίας στο σήριαλ, όπου τελικά όλους τους βολεύει η πασοκάρα και βάζουν μια βούκα παντεσπάνι στο στόμα τους μέχρι το λαϊκό καπιταλισμό του Σιμήτη-το χρηματιστήριο. Η «μεσαία τάξη» το γλεντούσε!Σήμερα τα λαμόγια ως λογική βρίσκονται κάτω από τη μικροαστική κατακραυγή γιατί το κεφάλαιο στριμώχτηκε και δεν πετάει ξεροκόμματα. Ο Καφετζόπουλος περιφέρεται από πασοκ σε πασοκ, και το κωμοειδύλλιο των μικροαστών συνεχίζεται.

Δεν χαιρόμαστε αλλά δεν λυπούμαστε κιόλας, όπως επίσης δεν μπορούμε να μην σημειώσουμε πως πέφτουν συνεχώς θύματα των επιλογών τους, πότε του ενός και πότε του άλλου σύριζα(αυτό με την πασοκιά πάλιωσε, εξάλλου τούτοι είναι χειροτεροι). Οι συναναστροφές συνήθιζαν να μας οικτίρουν που «δεν ξέρουμε το συμφέρον μας» να βγάλουμε κανά φραγκάκι από το παιχνίδι των ρεντιέρηδων.Λίγο καιρό αργότερα ο «Μ εις την ν»καπέλο Ανδρουλάκης μίλαγε για βίαιη ανακατανομή εισοδήματος για το «σκάνδαλο του χρηματιστηρίου» κατά τη συνήθη πρακτική του να μην λέει τα πράγματα με το όνομα τους και μάλιστα κατόπιν εορτής, αλλά η χώρα πετούσε στα ολύμπια ύψη του 2004 τους αγώνες της κοκα-κόλας και των εργολάβων,70 δις περικαλώ,που τα φτιάξανε μετανάστες -δούλοι, και λίγοι έδιναν σημασία.Ο ρυθμός ανάπτυξης τότε ήταν κάπου στο 3,5% υψηλότερος από των ΗΠΑ, μα η αγοραστική δύναμη του εργαζόμενου ήταν στα επίπεδα του 1985 όπως έδιναν τα στατιστικά της ΕΕ.

Τότε μπορούσες ακόμα να μιλάς με τέτοιους όρους.Πόσο κρέας αγοράζεις με το μισθό σου; Δηλαδή «μη με ζαλίζεις με την ονομαστική αξία του μισθού σου ρε βλαμμένο».Και πόσο δουλεύεις για να τα πάρεις αυτά τα λεφτά;Σήμερα οι μισοί ούτε καν πληρώνονται.Το 4ωρο είναι 8ωρο και γίνεται πολλές φορές 12ωρο, ο κάτω των 25 δουλεύει για χαρτζιλικάκι.

Με αυτά, φτάσαμε στο σύριζα περνώντας από τον «λεφτά υπάρχουν», τους παπαδήμους τις συγκυβερνήσεις ,τις πλατείες με τους αγανακτισμένους»όξω τα κόμματα,όξω τα συνδικάτα» δηλαδή έξω το ΚΚΕ γιατί όλοι οι άλλοι εκεί ήταν με τις σημαίες τους, τα λάβαρα τους και την σαπίλα τους, αλλά και έξω οι οργανωμένοι εργαζόμενοι γιατί σαν τέτοιοι είναι επικίνδυνοι.

Τελικά ρε μεγάλε,ο εργάτης έχει ψυχή; Η γραμματέας; ο εμπορουπάλληλος; ο οδηγός; η νοσηλεύτρια;ο πωλητής;

Καλά, σιγά μην σου ζητήσουμε την άδεια Καφετζόπουλε.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s