Στο νοίκι

Φωτογρ. 0006.jpg

Play:»Lacrimosa»

Ξέρω ένα μέρος στο σπίτι που είναι πιο σκοτεινό. Φοβάμαι εκεί να ανάψω το φως.Έχω την εντύπωση πως το σπίτι θα οργιστεί γιατί εκεί είναι το πιο μύχιο κομμάτι, η ψυχή του.

Το σπίτι στέλνει τις κατσαρίδες, τους ανιχνευτές του για να με κατασκοπεύουν.Τις βρίσκω στις πιο απίθανες γωνίες, σε κρυψώνες που δεν μπορείς να φανταστείς.Μια φορά, μια τολμηρή σκαρφάλωσε ως το κρεβάτι μου.Το πρωί την βρήκα ζουληγμένη στο μπράτσο μου.Άλλοτε πάλι είναι απλώς περίεργες.Στέκονται στα κουφώματα,στους τοίχους,στα ντουλάπια κουνώντας τις λεπτές κεραίες τους ακατάπαυστα.Τότε, ούτε το φως μοιάζει να τις τρομάζει,ούτε οι θόρυβοι που κάνω εσκεμμένα  όταν πλησιάζω υπνωτισμένες στέκονται και με παρατηρούν ώσπου να τους πετάξω ένα παπούτσι ή ότι βρω εύκαιρο.Πρέπει συνεχώς να φυλάγομαι από το θράσσος τους.

Κάποτε, τις νύχτες, όταν όλα ήταν ήσυχα συνήθιζα να γαληνεύω, μα εδώ ακόμα και στην πιο βαθιά σιωπή δεν ξέρω για ποιο λόγο ακριβώς, είμαι αναγκασμένος να βρίσκομαι σε επιφυλακή.Οι τοίχοι δείχνουν τα σωθικά τους σε πολλές μεριές κι όλο το σπίτι είναι σαν να φωνάζει να φύγω γρήγορα για να πεθάνει με την ησυχία του.

Είναι αλήθεια πως χάνει τη μάχη με το χρόνο.Σημάδια της φθοράς του βρίσκονται κάθε ώρα και στιγμή πάνω στα έπιπλα που μόλις καθάρισα μα είναι γεμάτα χοντρή σκόνη, στους μεντενεσέδες που έχουν ξεχαρβαλωθεί, τις βρύσες που στάζουν μέρα-νύχτα.

Κοιτάω κάτω στο φωταγωγό,ακούω τις νύχτες τον ανελκυστήρα, οσμίζομαι τη βουλωμένη αποχεύτευση και ξερω πως το τέλος πλησιάζει.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s