Η αυγή

Unknown.jpegΦρεντερίκο Γκαρσία Λόρκα

(μτφρ.Τάκης Βαρβιτσιώτης)

Η αυγή της Νέας Υόρκης έχει,

τέσσερις κίονες από λάσπη

κι έναν ανεμοστρόβιλο από μαύρα περιστέρια

που βουτούν μέσα στ’ ακάθαρτα νερά.

Η αυγή της Νέας Υόρκης όλο θρηνεί

μες τις απέραντες σκάλες

αναζητώντας ανάμεσα στ’ αγκωνάρια

νάρδους σχεδιασμένους αγωνίας.

Φτάνει η αυγή κι όμως κανένας δεν τη δέχεται στο στόμα του

γιατί εκεί κάτω δεν υπάρχει πρωί κι ελπίδα πιθανή.

Κάποτε τα νομισματα σε μανιασμένα σμήνη

τρυπούνε και καταβροχθίζουν τα εγκατελειμένα παιδιά.

Κείνοι που πρώτοι βγαίνουν έξω νιώθουνε μέσα στα κόκκαλα τους

πως δεν υπαρξει ούτε παράδεισος ούτε έρωτες που φυλλοροούν

ξέρουν πως πανε προς το βόρβορο των νόμων και των αριθμών

προς τ’άτεχνα παιχνίδια,προς τους άκαρπους ιδρώτες.

Σαβανωμένο είναι το φως ανάμεσ’ από αλυσίδες και θορύβους

στην καταφρόνια την αδιάντροπη μιας επιστήμης δίχως ρίζες.

άνθρωποι ανύπνωτοι τρικλίζουν στα προάστεια

σαν να γλύτωσαν από κάποιο ναυάγιο αίματος.

Η Νέα Υόρκη είναι εικόνα από το μέλλον των παιδιών σου, εικόνα από το μέλλον που ετοιμάζουν οι νόμοι και οι αριθμοί τους.Ο ιδρώτας σου δεν καρπίζει για σένα,φτώχια κι απελπισία σε περιμένουν αν δεν αντιδράσεις.Έχεις να χάσεις μοναχά τις αλυσίδες σου.Φτάνει ο θρήνος και η αγωνία.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s